Van Chanel tot Westwood

Een bericht over breien door op vrijdag 26 februari 2016

DSC_0198

Tags: , , , , ,

Er zijn maar weinig mensen in mijn omgeving met wie ik mijn uit de hand gelopen interesse voor breien kan delen. Gelukkig is mijn grote zus daar wel één van. Vlak voor het einde tentoonstelling ‘Insteken, Omslaan – Van Chanel tot Westwood’ togen wij samen nog gauw naar de Kunsthal in Rotterdam.

Het echtpaar Mark en Cleo Butterfield leende zijn aanzienlijke breimodecollectie voor drie maanden uit aan het museum. Per decennium volg je in de tentoonstelling de ontwikkeling van het breien in de 20e – en een klein stukje 21e – eeuw. Geen ‘huisvlijt’, maar steeds vernieuwende concepten, veelal bedacht door fashion-iconen. De eerste in de collectie is natuurlijk Coco Chanel, die meisjes en vrouwen voor het eerst in gebreide ‘Comme des Garcons’-vesten stak. Kleurige zigzag-patronen van Missoni, eclectische ontwerpen uit de jaren ’70 van Bill Gibb en natuurlijk de onderscheidende creaties van Vivienne Westwood.

Behalve ‘haute couture’ vind je ook alledaagse kledingstukken in de collectie, zoals de gebreide badpakken en een verzameling fair isle-truien en -vesten. We zien de kenmerkende schouders uit de jaren ’70, maar ook subtiele silhouetten uit de jaren ’40, waar je vandaag de dag echt niet mee voor gek zou lopen.

Zelfs voor fanatieke breiers als mijn zus en ik valt er in deze tentoonstelling veel nieuws te ontdekken. Wist je bijvoorbeeld dat er in de Tweede Wereldoorlog een nieuwe, veelkleurige breitrend ontstond? Doordat overal gebrek aan was, haalde men versleten of te kleine truien uit, om van het garen nieuwe modellen te breien. De Engelse overheid stimuleerde dit zelfs door gratis patronen te verstrekken.

DSC_0189

De tentoonstelling laat zien dat knitwear door de jaren heen steeds terugkeert in een geheel vernieuwd jasje. Je ziet de veelzijdigheid van de breitechnieken; de bijna futuristische combinatie met leer, de romantische stijl met gehaakte en geborduurde details en het spectaculaire color work van de Pop Art. Ook de manier waarop kleding gebreid wordt heeft grote invloed op de vorm; van het breien met de hand, naar het machinaal breien en vervolgens de industriële productie. De laatste jaren is er weer steeds meer aandacht voor het ambacht, en dat spreekt ons natuurlijk heel erg aan!

Ben je benieuwd naar de tentoonstelling? De breiwerken zijn nog maar tot en met 6 maart te bekijken, dus je hebt nog maar twee weekenden te tijd! Past het niet meer in je agenda? Niet getreurd, ik heb mijn favorieten op een rijtje gezet, zodat jij er van een afstandje van kunt genieten. Welke vind jij het tofste?

 

 DSC_0205 DSC_0184

DSC_0186 DSC_0158

 DSC_0164 DSC_0177

DSC_0200 DSC_0156

Gerelateerde blog posts

  • Al een hele tijd had ik het voornemen om kerstballen te breien. Want dat is tof! Of misschien vind ik kneuterigheid tof. Het is dit jaar van één kerstbal gekomen, maar hij smaakt naar meer… De foute gebreide kersttrui is inmiddels bij een groter publiek populair. Als ’ie met de hand gebreid is, vind ik…
  • Zelden verlang ik naar de kou. Ik bedoel niet de sombere regenbuien van de afgelopen dagen, daar verlang ik nooit naar. Maar nu heb ik behoefte aan echte, frisse kou, waar je wangen rood van kleuren en die je voelt in heel je lijf. Ik ben geen masochist, maar ik ben gewoon heel blij met…
  • Al bijna een jaar popelde ik om te gaan breien met garen van het Portugese merk Beiroa dat ik had gekocht bij Stephen + Penelope in Amsterdam. Garen van prachtige schapenwol in drie kleuren; donkergroen, kerriegeel en grijs, genoeg voor een trui of een vest. Alleen het patroon had ik nog niet uitgekozen. Dat doe ik wel vaker; garen…