Workshop bij Woool

Een bericht over breien door op vrijdag 21 november 2014

DSC_1000

Tags: , , , ,

‘Ik heb zo’n zin om te breien,’ hoorde ik mezelf van de week zeggen. Als een gestopte roker die toegeeft heimelijk te smachten naar een sigaret. Het klonk mezelf vreemd in de oren, maar het was wel waar. Ik verlangde ernaar om te breien. Om mooie dingen te maken. En daarvoor heb ik wel mijn stuff, mijn wol nodig.

Winkels als Woool in Den Haag maken dankbaar gebruik van verslaafden als ik. Vier jaar geleden introduceerde mijn oudste zus me daar; zij was toen al verkocht. De eigenares, Pauline, haalt de mooiste garens in huis, vaak van kleinschalige wolproducenten. Zelf is ze het wollabel ReSkein begonnen, met een eigen collectie van handgeverfde wol.

Tijdens elk bezoek aan haar kleine shop dwalen mijn vingers langs de hoge kasten gevuld met zachte, natuurlijke en/of kleurige strengen. Wat ik mezelf ook heb voorgenomen, ik vertrek altijd met een nieuwe dosis op zak.

DSC_1008

Pauline heeft een wol-oase gecreëerd en vele fervente liefhebbers om zich heen verzameld. Vorige week organiseerde ze een workshop voor ons nerds over gauge, oftewel stekenverhoudingen. Het aantal steken dat je breit voor de gewenste afmetingen is namelijk afhankelijk van de dikte van de wol en de dikte van de naald. Maar ook van hoe strak je breit. En dat kan ’s ochtends ook nog eens net iets anders zijn dan ’s avonds. Ons huiswerk voor de workshop, een proeflapje in tricot gebreit, verklapt hoe we breien. Zo blijk ik vrij los te breien. Good to know.

DSC_1014 kopie

DSC_1003

DSC_1004

DSC_0999

Eén voor één nam Pauline de gangbare garendiktes onder handen, fingering, bulky, worsted, chunky, Aran. Allemaal termen waar ik van tevoren heus wel eens van had gehoord, maar die me na zondagmiddag al veel meer zeiden.  Het blijven wat vage categorieën, omdat er nu eenmaal niet een universele standaard is voor garen. Gelukkig maar, als je het mij vraagt.

Ik heb mijn lesje wel geleerd. Normaal gesproken maak ik namelijk nooit officiële proeflapjes. Ik brei een stukje en kijk dan of ik het goed vind. Zo niet, dan haal ik het weer uit. Dat werkt prima bij projecten waarvan de afmetingen niet zo nauw luisteren. Maar nu wil ik graag een getailleerd vestje maken en dan maak ik me er niet meer met dat Jantje van Leiden vanaf. Vanaf nu ben ik een brave breier. Ik brei proeflapjes.

DSC_1018

Ben je benieuwd naar de winkel van Pauline? Je vindt Woool nét buiten de winkelstraten van Den Haag aan het Westeinde 61.

Gerelateerde blog posts

  • Zelden verlang ik naar de kou. Ik bedoel niet de sombere regenbuien van de afgelopen dagen, daar verlang ik nooit naar. Maar nu heb ik behoefte aan echte, frisse kou, waar je wangen rood van kleuren en die je voelt in heel je lijf. Ik ben geen masochist, maar ik ben gewoon heel blij met…
  • English version Het is kerstavondochtend en 2013 zit er bijna op. Dit jaar sluit ik in stijl af, met een winters - en een beetje kerstig - patroon voor wollen wanten. Net als de ‘Jewel shawl’ worden deze wanten gebreid in twee kleuren met de fair isle-techniek. (Ik ben benieuwd hoeveel niet-breiers ik het afgelopen…
  • Langzaam maar zeker woel ik me steeds dieper in mijn grote avontuur, Fox & Crow. Ik krijg regelmatig reacties op mijn werk, op de teksten en de foto’s… Vooral op de foto van de gele sjaal die in de slider op de homepage stond, komt heel veel respons. Ik zou willen dat die van mijn…